Wyróżnienia 2025 r.
Wyróżnieni w konkursie
Osobowość Roku Polonii Świata 2025 w Warszawie
Wyróżnienie publiczności otrzymała
Pani Agnieszka Juniewicz z Hiszpanii

Agnieszka Juniewicz – Hiszpania 
to osoba, która od lat angażuje się w życie Polonii na Costa Blanca. Jako założyciel oraz Prezes Stowarzyszenia kulturalnego Hispola, zaangażowana w integrację, rozwój i promocję polskiej kultury w Hiszpanii. Jako wielki pasjonat swojej ojczyzny, nie tylko dba o utrzymanie więzi między Polakami na tym terenie, ale także aktywnie wspiera wydarzenia kulturalne, edukacyjne i społeczne.
Dzięki bliskiej przyjaźni z Konsulatem RP, władzami lokalnymi i Museo del Mar w Santa Pola i nie tylko, którą udało się Agnieszce wypracować, w ciągu ostatnich 3 lat zorganizowała szereg ważnych wydarzeń, które nie tylko wzbogaciły życie Polonii na Costa Blanca, ale także przyczyniły się do zbliżenia różnych kultur.
Wśród jej osiągnięć warto wymienić:
Koncert muzyki klasycznej z udziałem hiszpańskiej śpiewaczki operowej i pianisty ku czci polskich wybitnych kompozytorów Chopina i Moniuszki, który przyciągnął liczną publiczność i cieszył się głębokim uznaniem wśród widzów i słuchaczy.
Wystawę malarstwa współczesnego, która dała polskim artystom szansę zaprezentowania swoich prac szerszej publiczności, a także stworzyła przestrzeń do wymiany artystycznych doświadczeń i inspiracji.
Konkurs fotograficzny „Polak na Costa Blanca”, który również cieszył się ogromnym zainteresowaniem wśród polonijnej społeczności.
Koncert kolęd i świątecznych piosenek, który rozgrzał serca uczestników i dał możliwość wspólnego przeżywania tych wyjątkowych chwil, nawet z dala od rodzinnych stron.
Imprezę karnawałową, podczas której Polacy nie tylko uczestniczyli w grach i zabawach tanecznych, ale także nawiązywali relacje w przyjaznej atmosferze.
Skupiając się również na Jej działalności patriotycznej należy wymienić:
Coroczny Piknik Niepodległościowy, który stał się ważnym wydarzeniem w kalendarzu Polonii na Costa Blanca, gromadząc setki osób na wspólnej celebracji polskiej niepodległości i promując wartości patriotyczne wśród wszystkich pokoleń.
Stworzenie komisji wyborczych podczas wyborów do Sejmu i Senatu w 2023 r. oraz do Unii Europejskiej w 2024 r.
Dyżury konsularne, organizowane 2 razy do roku w Santa Pola, w Jej prywatnym lokalu za darmo, dając rodakom możliwość załatwienia spraw urzędowych bez konieczności wyjazdu do Barcelony.
Międzynarodowe targi w Javea, na których promuje naszą piękną ojczyznę, jej walory i historię.
Oraz wiele, wiele więcej…
Nie jest możliwe zdefiniowanie pomocy, którą niesie ludziom każdego dnia. Służąc radą i wsparciem na pierwszym etapie życia w Hiszpanii, swoimi kontaktami np. pomagając w znalezieniu pracy, czy wspierając polskich przedsiębiorców podczas stawiania pierwszych kroków na obczyźnie, językiem – reprezentując kogoś jako tłumacz w swoim prywatnym czasie.
Agnieszka Juniewicz to osoba o niezwykłej energii, pasji i zaangażowaniu, która nie tylko dba o kulturę polską, ale także aktywnie wspiera integrację Polaków z Hiszpanami. Dzięki jej pracy, Polonia na Costa Blanca ma przestrzeń do rozwoju, a jej działania przyczyniają się do wzmacniania więzi między narodami.
Wyróżnienia w konkursie
Osobowość Roku Polonii Świata
2025 Warszawa

Teresa Prokopowisz -Saurek – Macedonia 
Pani mgr. Teresa Prokopowicz – Saurek, 20 – letnia przewodnicząca Polskiego Stowarzyszenia Klubu Polonia w Macedonii Północnej znana nam jest wszystkim ze swojej wyjątkowej energii i aktywności w imieniu polskiej diaspory.
Wybitnie wykształcona – Zdobyła dyplom Uniwersytetu Św. Cyryla i Metodego w Skopje. Wydział języków narodów południowo- słowiańskich oraz uzyskała dyplom pedagoga muzycznego ukończywszy Akademię Muzyczno – Pedagogiczną w Macedonii Północnej.
Swoją polonijną działalnością prezentowała społeczności macedońskiej polskich wybitnych pisarzy, szczególnie polskich noblistów oraz polskich poetów, laureatów zdobywców najwyższej macedońskiej nagrody Złotego Wieńca w Strudze.
Organizowała przez 20 lat szkółki polonijne w Macedonii Pln., koncerty muzyczne polskich kompozytorów oraz zapraszała malarzy na plenery malarskie odbywających się w Macedonii.
Na rzecz intensywnej pracy polonijnej została odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej RP w roku 2013 oraz odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej od Prezydenta Rzeczypospolitej, Andrzeja Dudy w 2021 roku.
Klub POLONIA którym przewodniczy jest członkiem Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych EUWP od 2002 roku który jest obecny na Polonijnych Zjazdach i spotkaniach w całej Europie. Celem Klubu Polonia jest prezentacja polskiej kultury, nauki, zwyczajów i polskiej tradycji. Miało to swój wyraz również w macedońskich mediach, szczególnie w macedońskiej Radio-Telewizji, gdzie pani Teresa pracowała jako redaktor muzyki poważnej i ilustrator sztuk dramatyczno-muzycznych.
Jest laureatka dwóch nagród na Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Dramatycznych we Włoszech i w Słowenii.
W Macedońskim Radio prezentowała piękno i bogactwo ziemi polskiej – Jeziora Mazurskie, parki narodowe, Kopalnie Soli w Wieliczce, prezentowała polska Stolice Warszawę z Uniwersytetem Warszawskim, przepiękny Kraków i najstarszy Uniwersytet oraz jego absolwentów dzieci polskich rodzin z Macedonii.
Z jej inicjatywy młodzież polonijna uczestniczyła na Igrzyskach polonijnych w Polsce oraz organizowała jako Prezes Klubu Polonia wyjazdy dzieci na kolonie polonijne organizowane przez Stowarzyszenie Wspólnota Polska.
Polskie Stowarzyszenie Klub Polonia w Macedonii Północnej znane jest ze swojej bardzo aktywnej działalności polonijnej i aby ta działalność była możliwa dla upamiętnienia działalności dla szerszego kręgu społeczeństwa Pani Teresa jest autorem 20 letniej Monografii o Klubie Polonia.

Elisabeth Duda – Francja 
jest aktorką polsko-francuską, pisarką, reżyserką i tłumaczką. Urodzona w Paryżu, ukończyła studia aktorskie w łódzkiej szkole filmowej jako pierwszy obcokrajowiec w historii szkoły na tym wydziale z najlepszymi wynikami na roku.
Otrzymała Złotego Lwa na Kargowskim Festiwalu za najlepszą kreację aktorską w filmie “Biegnij chłopcze biegnij”. Dostała również nagrodę za najlepszą drugą rolę żeńską na 44-ym Festiwalu Teatru w Kaliszu oraz za najlepszą drugą rolę żeńską na 22-im Festiwalu Szkól Teatralnych w Łodzi. Ukończyła szkołę z najlepszymi wynikami na roku.
Otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki w Polsce za wybitną rolę w filmie „Biegnij bez oglądania się za siebie” Pepe Danquarta. Zdobyła również nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej na 44. Festiwalu Teatralnym w Kaliszu oraz na 22. Festiwalu Szkół Teatralnych w Polsce. Dziennikarka i uczestniczka różnych programów telewizji polskiej („Europa da się lubić”, „Taniec z Gwiazdami”, „Goście goście”, „Projekt Plaża”), pisarka i autorka czterech książek, tłumaczka kilku sztuk teatralnych, kuratorka kilku wystaw i organizatorka 3 wielkich festiwali dla Polonii (w tym tydzień Polski pod Paryżem z okazji 100 lecia odzyskania Niepodległości Polski dla 6000 osób lub koncert zespołu De Mono z okazji stulecia emigracji Polaków do Francji), przyznano jej nagrodę Piękniejszej Polski przez Ministra Kultury, tytuł Francuskiej Obecności za granicą przez Francuski Senat, tytuł „Wybitnej Polki we Francji w dziedzinie kultury” w 2022 r. oraz „Kawalerką Orderu Sztuki i Literatury” przez francuskiego Ministra Kultury w 2023 r.
Elisabeth zagrała w licznych filmach długo, jak i krótko metrażowych, wcielając się między innymi w rolach Cosimy Wagner czy Marii Skłodowskiej-Curie. Pasjonatka życia słynnej podwójnej noblistki, była dyrektorem artystycznym wystawy Marii Skłodowskiej-Curie w Panteonie w 2017 roku. Na scenie krytycy bardzo entuzjastycznie przyjęli jej występ w „Ifigenii na Taurydzie” Johanna Wolfganga von Goethego w Théâtre de Ménilmontant w Paryżu, a następnie na Edinburgh Fringe Festival. W 2021 roku wykonała słynną rolę Klary w „Deux sur la Balançoire” w Théâtre du Gymnase w Paryżu, w reżyserii Gabriela Szapiro. Jest autorką adaptacji francuskiego tłumaczenia „Ślubów Panieńskich”, Aleksandra Fredro, przedstawieniu, w którym również zagrała Klarę w 2023 roku.
Elisabeth mieszka i pracuje między Paryżem a Warszawą. Mówi i gra w 6 językach w serialach i filmach dla Netflix, Gaumont, OCS, Canal Plus, Amazon czy TVN Polska, Polsat i Das Erste w Niemczech. Współpracowała z Olivier Dahan, Rebecca Zlotowski, Nicolas Bedos, Grand Corps Malade, Michel Ocelot, Frédéric Hazan, Julien Maury, Alexandre Bustillo, Pepe Danquart, Martin Werner, Philippe Lacheau, Fabrice Eboué, Krzysztof Rogulski, Waldemar Modestwicz, Aleksander Pietrzak, Makary Janowski, Paweł Figurski, Kordian Piwowarski, Genc Permeti, Olivier Ducray, Wilfried Méance, Aleksandra Trepinska, Zbigniew Brzoza, Andrzej Bart, etc.
Od niedawna pracuje jako scenarzystka i reżyserka. Od czasu lockdownu wyreżyserowała sto filmów krótkometrażowych oraz mini-serial o życiu Marii Skłodowskiej-Curie w Paryżu (Le Paris de Marie – Paryż Marii Skłodowskiej-Curie), który zdobył nagrodę za najlepszy serial edukacyjny dla muzeum w Polsce, Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
Od 2024 roku, Elisabeth stworzyła własną fundację (Fundacja Elisabeth Duda), dzięki której i z pomocą Ambasady RP w Paryżu zorganizowała kilka ważnych wydarzeń kulturowych : to były przede wszystkim i między innymi koncerty lub wieczory poetyckie ku pamięci stulecia polskiej emigracji do Francji, o tematyce ponad trzystuletniej obecności polskiej we Francji (cytując poetów, pisarzy czy też Marie Skłodowską-Curie oraz wieczór promujący poezji Czesława Miłosza. Z okazji 20-lecia śmierci Noblisty Literatury, Fundacja Elisabeth Duda wraz z krakowskim wydawnictwem Austeria wydali Dwujęzyczny polsko – francuski tomik 20 wierszy Czesława Miłosza w tłumaczeniu Erika Veaux’a. Każdemu wierszowi towarzyszy kod QR, po sczytaniu którego można odsłuchać wiersze w wykonaniu Elisabeth Dudy w obu wersjach językowych. Towarzyszą tekstu ilustracje Jana Lebensteina i muzyka Mieczysława Weinberga.
Najbliższe projekty Elisabeth Dudy, to pełnometrażowy film o Emigracji Polaków do Francji w latach 20-ch oraz dwujęzyczna książka o pobycie Marii Skłodowskiej-Curie w Szczukach, jako guwernantka przed wyjazdem do Francji, opartym na jeszcze nigdy dotąd nie wydanych listach Podwójnej Noblistki. Wystawa o tej tematyce będzie po książce kolejnym krokiem.
Generalnie pisząc Elisabeth Duda odwiedza i wspiera aktywnie polskie stowarzyszenia we Francji, w Belgii, w Niemczech, w Szwajcarii i w Danii, instytucje kulturowe, polonijne związki, szkoły, księgarnie i Biblioteki, zęby promować kulturę polską na najwyższym szczeblu. Uważa tę rolę za rolę życia i czystą odpowiedzialność artystyczną, niczym prawdziwą misją.

Stanisława i Stanisław Rynkiewiczowie – Litwa 
to wyjątkowe postacie, które od wielu lat, od ponad pięciu pokoleń, z niezwykłym zaangażowaniem kultywują i propagują tradycję wicia palm wileńskich – unikalnego elementu dziedzictwa kulturowego Wileńszczyzny. Ich nieoceniona praca, zarówno na Litwie, w Polsce, jak i na arenie międzynarodowej, stanowi istotny wkład w zachowanie polskiej tożsamości narodowej oraz w przekazywanie bogactwa tradycji kolejnym pokoleniom.
* Strażnicy Tradycji od Pokoleń
Tradycja wicia palm wileńskich w rodzinie państwa Rynkiewiczów sięga 1861 roku. Dzięki staraniom państwa Stanisławy i Stanisława oraz ich córek – Aliny i Renaty Rynkiewicz – ta piękna sztuka przetrwała próbę czasu i nabrała nowego blasku. Wicia palm pani Stanisława nauczyła się od swojej mamy, Weroniki Markowskiej oraz babci Marii Wiszniewskiej, czerpiąc wiedzę z doświadczenia kolejnych pokoleń kobiet. Mąż zawsze pomaga w przygotowaniu kwiatów. Dzięki ich pracy tradycja ta wciąż żyje, rozwija się i jest przekazywana nie tylko członkom rodziny, ale także szerokiej społeczności polskiej na świecie.
* Ambasadorzy Polskiej Kultury na Świecie
Palmy wileńskie autorstwa państwa Rynkiewiczów były prezentowane w wielu krajach, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemczech i Indiach. Ich dzieła trafiły również do rąk prezydentów Polski oraz Litwy, a nawet zostały wręczone Papieżowi Janowi Pawłowi II podczas pielgrzymki. Dwumetrowa palma w formie korony św. Kazimierza, stworzona z okazji Dnia Radcy Prawnego w 2023 roku Palma Wileńska jest przykładem mistrzowskiego kunsztu i symbolicznego nawiązania do polskiej tradycji.
* Działalność Edukacyjna i Społeczna
Państwo Rynkiewiczowie aktywnie działają na rzecz edukacji młodego pokolenia, prowadząc liczne warsztaty i szkolenia. Uczą dzieci, młodzież oraz dorosłych, jak z miłością i szacunkiem tworzyć palmy wileńskie, jednocześnie przekazując wiedzę o znaczeniu ziół i symbolice tego wyjątkowego rzemiosła. Ich działalność w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego stanowi cenny wkład w kształtowanie świadomości narodowej i dumy z polskich korzeni. Ostatnio rodzina założyła Stowarzyszenie ,,Arystokracja Palm”.
* Niezwykła Pasja i Poświęcenie
W swojej pracy państwo Rynkiewiczowie łączą tradycyjne techniki z nowoczesnymi formami artystycznymi. Każda palma powstaje z ogromnym zaangażowaniem i dbałością o detale. Państwo Rynkiewiczowie osobiście zajmują się hodowlą i zbieraniem roślin, farbowaniem ich oraz dbają o ich odpowiednie przechowywanie, by móc tworzyć dzieła zachwycające zarówno estetyką, jak i autentycznością.
* Uzasadnienie Kandydatury
Państwo Stanisława i Stanisław Rynkiewiczowie to nie tylko mistrzowie sztuki wicia palm wileńskich, ale również nieocenieni ambasadorzy polskiej kultury, którzy z pełnym poświęceniem przekazują wiedzę i umiejętności następnym pokoleniom. Ich praca integruje społeczność polonijną na świecie, wzmacniając tożsamość narodową i kształtując poczucie dumy z polskiego dziedzictwa.

Agnieszka Mikulec – Uzbekistan 
dorobek kandydatki to różnorodny zbiór działań w skali krajowej i międzynarodowej.
Jest nauczycielką skierowaną przez ORPEG, pracuje w Uzbekistanie już 9 lat, wcześniej 2 lata pracowała w Mołdawii. Jest też lektorką na Uniwersytecie Ekonomicznym w Taszkencie z ramienia NAWA- współtworzyła wraz z Ambasadą RP Centrum Języka i Kultury Polskiej na wymienionym uniwersytecie.
Wysoko oceniam jakość nauczania kandydatki, realizację autorskich projektów dydaktycznych, przedsięwzięć, współpracy międzynarodowej.
Wybrane przykłady: wymiana młodzieży polsko-mołdawskiej; 12 tysięcy kilometrów do Wolności. Śladami Armii Andersa w 80. rocznicę bitwy o Monte Cassino – projekt realizowany we współpracy z Fundacją Ormiańską (wielkoformatowa gra planszowa „Monte Cassino”, lekcja żywej historii z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości filmu VR);
Wdraża innowacyjne przedsięwzięcia, promuje Polskę poprzez wydarzenia kulturalne, takie jak spektakle (np. widowisko plenerowe „Skąd nasz ród”), gry terenowe (np. gra miejska śladami poloników), koncerty (np. związane z rocznicą urodzin Anny German), wystawy (np. Polski regionalizm zawsze modny w ramach Międzynarodowego Festiwalu Sztuki i Rzemiosła w Taszkencie ).
Stara się „zanurzać” uczniów w polskości poprzez obcowanie z różnymi aspektami kultury polskiej mającymi na celu podtrzymywanie polskiej tożsamości narodowej np. festiwale kultury polskiej, spotkania z ekspertami (np. z Łukaszem Wierzbickim, który przedstawił historię misia Wojtka związanego z Armią gen. Andersa formowaną w Uzbekistanie, Jerzym Zelnikiem, który wspominał m.in. „Faraona”, którego częściowo kręcono w Uzbekistanie, Małgorzatą Niechaj- kustoszki Muzeum Historycznego Krzysztofory), szeroko pojętą gamifikację.
Współpracuje, m.in. poszukując funduszy na działania promujące polskość poprzez pisanie z sukcesem i realizację projektów, np. do DWPPG, Ambasady i Konsulatu RP, Attache Obrony przy Ambasadzie RP w Taszkencie, Fundacji Pomoc Polakom na Wschodzie, Fundacji Ormiańskiej, MISTiA, Stowarzyszenia Odra-Niemen.
Praca Agnieszki Mikulec przynosi wymierne korzyści w postaci nagród, podziękowań i sukcesów. Otrzymała wyróżnienie od Minister Edukacji Narodowej. Z nadania Centrum Kultury Polskiej w Uzbekistanie „Świetlica Polska” uzyskała Krzyż Pamięci Szlaku Nadziei. Odebrała, z rąk Ambasadora RP w Taszkencie, Medal KEN za wyróżniającą się działalność na polu dydaktycznym i szczególne zasługi dla oświaty i promocji Polski.
Pomagała organizatorom przy wydarzeniu na Uniwersytecie Ekonomicznym w Taszkencie, jakim było Forum Rekotrów, współorganizowała wraz z Ambasadą RP Targi edukacyjne dla młodzieży polonijnej i uzbeckiej, na których gościły m.in. uczelnie z Polski.
Odnalazła w Mołdawii zapomniany i schowany w garażu jednego mieszkańca historyczny pomnik Polki – Wiktorii Wiśniewskiej i doprowadziła, dzięki współpracy z fundacją MOSTY, firmą „Plastics” i MKiDN, do jego renowacji, a w konsekwencji nadania imienia Wiśniewskiej szkole w Gagauzji w Mołdawii.
Współredagowała teksty do mołdawskiej gazety „Jutrzenka”. Systematycznie redaguje artykuły, które następnie zamieszczane są na stronach internetowych czy social mediach, np. PAI, ORPEG,NAWA, Ambasady RP w Taszkencie, na kanale yt, np. Polski Uniwersytet Na Obczyźnie, Szkoła Języka i Kultury UŚ.
Systematycznie realizowała działania charytatywne poprzez wolontariat. Kilkakrotnie wraz z uczniami odwiedzała dzieci w Szpitalu Onkologicznym (przygotowanie spektakli, zdobywanie funduszy od sponsorów, aby obdarowywać małych pacjentów prezentami z okazji mikołajek, święta Nawruz, Bożego Narodzenia).
W pracy prezentuje podejście międzykulturowe poprzez płynne włączanie historii, kultury, tradycji Uzbekistanu, by łączyć polskość z lokalnością, np. studenci prezentują uzbeckie dania i przepisy kulinarne w polskiej wersji językowej; tworzą prezentacje multimedialne nt. walorów turystycznych Uzbekistanu dla polskiego turysty, przedstawiają po polsku uzbeckie legendy, nagrywając filmiki.
Ma na swoim koncie publikacje, które zostały też nagradzane w różnych konkursach, np. film animowany „Smok wawelski” w 7. edycji projektu „Teczka Rocznicowa” rozsyłana do środowisk polonijnych, mapa „Polskie ślady w Taszkencie” – publikacja sfinansowana przez DWPPG, scenariusz dla uczniów polonijnych Trzej generałowie: Anders, Maczek i Sosabowski… (zwycięstwo w konkursie dla nauczycieli zorganizowanym przez Zakład Dydaktyki Polonijnej w Londynie). Zaproszono ją do napisania 2 artykułów do jubileuszowych publikacji wydaniach przez ORPEG „Spotkałem Dobrych Ludzi…” (o Mołdawii) , „Spotkałem Dobrych Ludzi…cz. II” (o Uzbekistanie). Jest też autorką artykułów do czasopisma „Poznaj Świat”.
Jest zapraszana na międzynarodowe konferencje, prezentując dorobek polskiej diaspory w Uzbekistanie i działania na rzecz polskości.
Ostatnio znalazła się w wybranym gronie stypendystów IRJP.
Wypowiedź pisemna Attaché Obrony przy Ambasadzie RP w Taszkencie płk Tomasza Kuczki:
Agnieszka Mikulec jest nie tylko nauczycielką, ale także mentorką dla wielu członków Polonii w Uzbekistanie, którzy dzięki niej dostrzegają wagę polskiej historii i kultury w życiu codziennym. Jej praca wykracza daleko poza standardy nauczycielskie, ponieważ łączy nauczanie z prawdziwą pasją do przekazywania wiedzy o Polsce i jej historycznym dziedzictwie.
Wypowiedź pisemna byłego Ambasadora RP w Taszkencie Piotra Iwaszkiewicza:
Pani Agnieszka Mikulec jest wyróżniającą się, kreatywną i zaangażowaną w pracę nauczycielką. Jest osobą odpowiedzialną i rzetelnie wykonującą powierzone zadania. Jej działania przynoszą realne korzyści podmiotom z nią współpracującym.
Ambasada RP w Taszkencie wyraża chęć dalszej współpracy z Agnieszką Mikulec w charakterze konsultanta ds. spraw języka polskiego i oświaty polonijnej przy Ambasadzie RP w Taszkencie.

Sylvia Gładkowska – USA 
z wielką przyjemnością nominuję Sylvię Gładkowską w konkursie na Osobowość Roku Polonii Świata.
Sylvia to wyjątkowa liderka, która swoim zaangażowaniem, pasją i wizją nieustannie wzmacnia polską społeczność za granicą, szczególnie w Arizonie, gdzie od 2021 roku pełni funkcję Prezesa Kongresu Polonii Amerykańskiej (KPA). Jej praca na rzecz Polonii, zarówno wśród młodzieży, jak i starszych pokoleń, a także jej wkład w promocję polskiej kultury i dobroczynność, czynią ją idealną kandydatką do tego prestiżowego wyróżnienia.
Jednym z kluczowych osiągnięć Sylvii jako prezesa KPA jest dynamiczny rozwój tej organizacji, że szczególnym naciskiem na młode pokolenie. Jako pierwsza osoba w USA stworzyła sekcję młodzieżową Kongresu Polonii Amerykańskiej: KPA Youth, dając młodzieży szansę na samodzielne działanie. Młodzi ludzie sami wybierają zarząd i planują inicjatywy, co buduje ich tożsamość narodową i poczucie wspólnoty. Dzięki temu, KPA stało się miejscem, gdzie tradycja spotyka się z nowoczesnością.
Sylvia podniosła także rangę Balu Dziedzictwa, organizowanego od 50 lat przez KPA. Pod jej kierownictwem wydarzenie to osiągnęło najwyższy poziom w Stanach Zjednoczonych: jest eleganckie, profesjonalne i napawa dumą każdego Polaka.
Jej zdolności organizacyjne przełożyły się również na sukces imprez charytatywnych KPA, które dzięki jej nadzorowi generują znacznie większe środki na konkretne cele społeczne. Sylvia nie poprzestała na pracy w ramach KPA.
Założyła organizację Polskie Anioły w Arizonie, która mobilizuje członków Polonii do pomocy najbardziej potrzebującym. To inicjatywa pokazuje jej wrażliwość na ludzkie potrzeby i umiejętność jednoczenia ludzi wokół szlachetnych celów. Polskie Anioły stały się symbolem solidarności i wsparcia, niosąc pomoc tam, gdzie jest ona niezbędna.
Kolejnym dowodem na jej niezwykłe zaangażowanie jest stworzenie Polskiego Festiwalu w Arizonie. Sylvia odegrała kluczową rolę w jego organizacji, przekształcając go w wydarzenie o ogromnej skali.
Obecnie przyciąga około 20 tysięcy amerykańskich gości. Festiwal ten nie tylko promuje polską kulturę, muzykę i kuchnię, ale także buduje mosty między Polonią a lokalną społecznością, wzmacniając pozytywny wizerunek Polski w USA. To osiągnięcie świadczy o jej wizji, determinacji i zdolnościach organizacyjnych na najwyższym poziomie. Sylvia Gładkowska to osoba, która całym sercem oddaje się pracy na rzecz Polonii.
Jej przywództwo w KPA, działalność charytatywna poprzez Polskie Anioły oraz sukces Polskiego Festiwalu pokazują, jak wielki wpływ może mieć jedna osoba na budowanie wspólnoty i promowanie polskiego dziedzictwa. Jest inspiracją dla innych i prawdziwym ambasadorem Polski za granicą.
Głos na Sylvię to uhonorowanie jej dotychczasowych dokonań i wsparcie dla dalszego rozwoju Polonii na świecie. Z całego serca polecam jej kandydaturę na Osobowość Roku Polonii Świata!

Jacek Jaszczyk – Irlandia 
jest poetą, dziennikarzem, animatorem kultury, inicjatorem i organizatorem wydarzeń kulturalnych. Od 20 lat, czyli od początku swojego pobytu w Irlandii wszystkie swoje działania realizuje z czystej pracy społecznej (wolontariacko, non-profit) na rzecz tworzenia kulturalnych pomostów między Polską a Irlandią.
Jest inicjatorem, animatorem oraz organizatorem wielu wydarzeń kulturalnych oraz wydarzeń promujących działalność polskich artystów w Irlandii, np. spotkań w ramach Dublińskiego Salonu Literackiego, którego jest założycielem (jednym z gości był m.in. Jacek Podsiadło, laureat wielu literackich nagród w tym m.in. Nagrody Literackiej „Nike”). Od wielu lat członek jury kapituły konkursów poetyckich organizowanych w Domu Polskim w Dublinie oraz w Polskiej Bibliotece Biblary. Jest także członkiem Grupy Literycznej Na Krechę, działającej pod patronatem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz członkiem Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego w Dublinie.
– Laureat konkursu „Wybitny Polak” w Irlandii 2019 – Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego „Teraz Polska” w kategorii Osobowość.
– Laureat XX Światowego Dnia Poezji ustanowionego przez UNESCO (World Poetry Day UNESCO Award) za oryginalną twórczość poetycką.
– W ramach przyznanej nagrody UNESCO uhonorowany „Błękitnym Pucharem w Srebrze”.
– Podczas XV Festiwalu Poezji Słowiańskiej uhonorowany Medalem im. Barbary Jurkowskiej za wkład w organizację i promocję literatury polskiej na forum międzynarodowym.
– Dwukrotnie nominowany przez Kapituły Redakcji „Gazety Pomorskiej”, „Expressu Bydgoskiego” i „Nowości Dziennika Toruńskiego” do tytułu „Osobowość Roku” w kategorii Kultura.
– Uhonorowany wyróżnieniem w światowym konkursie „Osobowość Polonijna Roku im. Edyty Felsztyńskiej” za działalność polonijną i propagowanie Polski poza granicami kraju.
– Twórca i autor pierwszego polskiego programu radiowego w Irlandii realizowanego na antenach Radia Sunrise, Anna Livia Dublin City FM oraz Dublin City FM.
– Współtwórca, współzałożyciel i redaktor naczelny polskiego radia dla Polonii w Irlandii m.in. Radia PLka, PLK FM i Radia PL.
– Autor pierwszej polskiej kultowej audycji radiowej „120 Na Godzinę” nadawanej przez ponad 8 lat w irlandzkim eterze.
– Twórca, założyciel i redaktor naczelny pierwszej telewizji internetowej NTV oraz iTVe dla Polonii na Zielonej Wyspie.
– Twórca Dublińskiego Salonu Literackiego, skupiającego środowiska literackie i kulturalne w Irlandii.
– Honorowy Korespondent TVP Polonia.
– Za liczne zasługi na rzecz Szkolnego Punktu Konsultacyjnego przy Ambasadzie RP w Dublinie uhonorowany tytułem „Przyjaciel Szkoły”.
– Gospodarz i prowadzący, nieprzerwanie od dwudziestu lat, Finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Dublinie, a więc od pierwszego Finału WOŚP w stolicy Irlandii, za co został
uhonorowany statuetką „Przyjaciel WOŚP”.
Jacek Jaszczyk jest godnym ambasadorem swojego kraju oraz Polonii w Irlandii, radiowcem, a od 2022 roku redaktorem naczelnym pisma „Poezja dzisiaj”. Przedstawiciel Polonii w Irlandii podczas licznych wydarzeń literackich w kraju, a także na Zielonej
Wyspie, m.in. jako jeden z gości specjalnych podczas Festiwalu Literackiego O’Czytani w Dublinie.
Coroczny uczestnik międzynarodowych Festiwali Poezji Słowiańskiej oraz Światowych Dni Poezji UNESCO, jak również jeden ze współorganizatorów obu wydarzeń, podczas których promowana jest poezja polska, w tym również literatura tworzona na emigracji. Oba wydarzenia na międzynarodowej kulturalnej mapie posiadają status wysoce prestiżowych, w których biorą udział
zaproszeni znani i nagradzani literaci z całej Europy, a nawet świata.
Jacek Jaszczyk od początku swojego pobytu w Irlandii (20 lat) nieprzerwanie poświęca się m.in. promocji polskiej kultury na emigracji w Irlandii, będąc wielokrotnie jej ambasadorem na forum
międzynarodowym oraz jest wielce zaangażowany w życie kulturalne na emigracji. Obok dziennikarstwa i poezji jest czynnie działającym na rzecz Polonii społecznikiem, biorącym udział w
wielu polonijnych eventach. Podczas ostatniej edycji Festiwalu Poezji Słowiańskiej w Warszawie miała miejsce również 50.
Warszawska Jesień Poezji, którą otworzyła ogólnopolska wystawa „Twarze współczesnych poetów polskich”. Wystawa składa się z portretów znanych, uznanych i wybitnych poetów polskich, takich jak Aleksander Nawrocki, Adam Zagajewski, czy Uta Przyboś, którzy gościli na okładkach prestiżowego Kwartalnika Literacko Kulturalnego „LiryDram”. Wśród wystawionych prac można oglądać także portret przedstawiający Jacka Jaszczyka, który został twarzą okładki jubileuszowego 30. numeru „LiryDram”, dołączając tym samym do grona wybitnych poetów polskich. Portret ten można było oglądać m.in. w Klubie Kultury MCK Jedynka w Gorzowie Wielkopolskim, w Warszawskim Domu Literatury oraz w Suchedniowskim Ośrodku Kultury „Kuźnica”.
Aktualnie ekspozycja przebywa w holu głównym gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie. Autorem prac jest dr hab. Robert Manowski – rektor Wyższej Szkoły Artystycznej w Warszawie. Wystawie towarzyszył specjalnie wydany album „Twarze
współczesnych poetów polskich”, który zawiera prezentowane na ekspozycji portrety, biografie, zdjęcia oraz obszerne rozmowy z poetami.
Jacek Jaszczyk od wielu lat regularnie publikuje w ogólnopolskich czasopismach literackich w kraju, m.in. „Salonie Literackim”, „Wydawnictwie J”, „Obszarach Przepisanych”, „Akancie”, „Migotaniach”, „LiryDramie”, „Autografie”, „Piśmie Literackim Epea”, „Poezji Dzisiaj”, „Toposie”, „Afroncie”, „Wyspie”, „Akcencie” „Fabulariach”, „Post Scriptum”, „Odrze”. Jego wiersze znalazły się w kilkudziesięciu krajowych i międzynarodowych antologiach, publikacjach oraz czasopismach literackich wydawanych za granicą.
Tłumaczony na język włoski, białoruski, ukraiński, rosyjski, niemiecki, grecki oraz angielski. Autor książek poetyckich „Tańczą w nas życia geniusze” oraz „pomiędzy/between”. Jest autorem obszernego cyklu poetyckiego „Listy z emigracji” kontynuowanego od ponad pięciu lat na łamach ogólnopolskiego czasopisma „Akant”.
Jak powiedział redaktor działu poezji Miesięcznika Literackiego „Akant” Marek S. Podborski: „Jacek Jaszczyk jest inspiracją i filarem z ważnego cyklu wierszy emigracyjnych, który ukazuje się na naszych łamach, a z którego jestem niezwykle dumny. Autor, który rośnie poetycko i jest kulturalną chlubą wyspiarskiej emigracji”.
Jacek Jaszczyk pomimo wielkich sukcesów pozostaje wciąż skromnym i oddanym pracy wolontariackiej człowiekiem, na co dzień jest mocno zaangażowany m.in. w życie kulturalne
Polonii oraz jej integrację na Szmaragdowej Wyspie, starając się jak najszerzej i jak najlepiej promować w Irlandii swoją Ojczyznę – Polskę.

Józef Zieliński – Niemcy 
wśród Polonii mieszkającej w Hanowerze i okolicach trudno znaleźć́ osobę̨ bardziej zaangażowaną̨ w działalność́ charytatywną i społeczną niż̇ Józef. Jego niezwykła energia, determinacja oraz wrażliwość́ na potrzeby innych sprawiają̨, że od lat jednoczy rodaków do wspólnego działania na rzecz potrzebujących.
Jednym z takich momentów w jego działalności była organizacja pomocy dla ofiar powodzi w Nordhein Westfalen.
Gdy żywioł zniszczył domy i dobytek wielu rodzin, Józef nie pozostał obojętny. Zdołał zmobilizować Polonię mieszkającą w Hanowerze i okolicach, organizując zbiórki darów, a następnie osobiście dostarczał je poszkodowanym. Przez wiele dni przemierzał tereny dotknięte kataklizmem, docierając tam, gdzie pomoc była najbardziej potrzebna.
Podobnie działał w czasie tragicznego trzęsienia ziemi, które dotknęło Turcję i Syrię – dzięki jego inicjatywie, udało się zorganizować transport niezbędnych artykułów dla poszkodowanych.
Nie zapomniał również o powodzi w Kotlinie Kłodzkiej, gdzie wraz z rodziną i grupą wolontariuszy przeprowadził ogromną zbiórkę, a następnie, nie czekając na oficjalne wsparcie, osobiście udał się w rejony objęte klęską. Wraz ze swoimi synami, Damianem i Ksawerym, nie tylko dostarczał dary, ale także fizycznie pomagał w usuwaniu skutków powodzi, docierając na miejsce już trzy dni po opadnięciu wody.
Józef to także nieoceniony organizator wydarzeń kulturalnych i charytatywnych. Mimo trudności związanych z pandemią COVID, podjął się zadania koordynowania 30. finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, który jako jedyny w Niemczech odbył się na scenie. Jego determinacja i zaangażowanie sprawiły, że kolejne edycje – 31., 32. i 33. finał – również przebiegły z ogromnym sukcesem.
Ponadto od lat angażuje się w organizację polonijnych wydarzeń integracyjnych, takich jak piknik sportowy SC Polonia czy coroczne „Pożegnanie Lata” na terenie obiektu SC Polonia, które prowadzi wraz z Emilem Fiszem. To wydarzenie stało się już tradycją, przyciągającą całe rodziny i oferującą liczne atrakcje dla dzieci.
Serce Józefa bije także dla tych, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów. Po wybuchu wojny na Ukrainie aktywnie zaangażował się w pomoc uchodźcom. Wiele rodzin znalazło tymczasowe schronienie pod jego dachem, zanim udało się im znaleźć długoterminowe zakwaterowanie. Współpracując z Hrubieszowem, zorganizował systemową pomoc dla uchodźców, dzięki czemu wsparcie trafiało do najbardziej potrzebujących.
Nie jest to jedyna inicjatywa, w którą się angażuje. Regularnie organizuje grupy wolontariuszy do pomocy podczas maratonu w Hanowerze oraz spotkania dla dzieci w ramach akcji „Cała Polska czyta dzieciom” na terenie Wunstorf. Dzięki jego staraniom najmłodsi mogą brać udział w wydarzeniach kulturalnych i artystycznych, rozwijając swoje zainteresowania i umiejętności.
Józef to osoba niezwykle skromna, unikająca rozgłosu, mimo, że jego działalność ma ogromny wpływ na życie wielu ludzi. Nieustannie planuje kolejne inicjatywy – obecnie angażuje się w organizację Nocy Kupały w Brunszwiku oraz przygotowuje kolejne wydarzenia dla dzieci.
Zawsze uśmiechnięty, pełen pozytywnej energii i gotowy nieść pomoc tam, gdzie jest ona potrzebna. Działa nie dla uznania, lecz z autentycznej potrzeby serca. Właśnie tacy ludzie sprawiają, że świat staje się lepszym miejscem.

Marzena Ryczek – USA 
to 36 letnia mieszkanka Stanów Zjednoczonych. Mila, sympatyczna z sercem na dłoni żona i mama 2 córeczek, która od 5 lat prowadzi charytatywna grupę “Razem Dla”. Grupa ta składa się z kilku kobiet, które od 5 lat charytatywnie pomagają ciężko chorym dzieciom, często jest to pomoc ratująca życie tych właśnie dzieci. Głównie są to dzieci z Polski, ale nie tylko grupa miała okazje pomóc też dwójce dzieci z USA.
W przeciągu tych 5 lat Marzena wraz z całą grupą pomogła 18 dzieciom z rożnymi schorzeniami. W tej chwili grupa pomaga 19mu dziecku właśnie z Polski. Kwoty jakie są potrzebne na leczenie danego dziecka są ogromne, nie raz było potrzeba kilka milionów złotych by uratować dane dziecko. I grupie udało się tego dokonać!
Ostatnia zbiorka była na kosztowne leczenie dziewczynki ze złośliwym nowotworem mózgu.
Dziewczynom udało się zebrać blisko 150 tys., dolarów. Co było ogromnym sukcesem. Marzena wraz ze swoimi dziewczynami mówi “To co robimy jest naszą pasją… robimy to charytatywnie z dobroci serca. Każda zakończona zbiorka i słowa “udało się” to miód na nasze uszy.
Marzena prowadzi licytacje internetowe z których osoby wygrywające wpłacają pieniądze bezpośrednio na konto chorego dziecka. Grupa organizuje bankiety, imprezy taneczne, live sprzedażowy, Kegel Magiel (grupowa impreza dla kobiet), kiermasze.

Monika Walsh – Irlandia 
jest nauczycielką. W poprzednich latach nauczała też dzieci języka polskiego i dbała o dobra narodowe. Dzięki jej zaangażowaniu uroczystości organizowane z dziećmi miały charakter polski.
Monika była uczestnikiem Top Model UK i aktorką w filmie Irlandzko amerykańskim stacji Hallmark.
Zwiększyło to jej możliwości promowania kultury polskiej. Od czasu wygrania konkursu zajęła się uczeniem rozpoznawania tzw czerwonych flag w związkach i przygotowaniem ofiar do opuszczenia toksycznej relacji .Monika zapytania i zgłoszenia ofiar przemocy otrzymuje codziennie. Odpowiada na nie z wielkim zaangażowaniem i poświęceniem, ponieważ wie, że kobiety są zastraszane i mają barierę językową. Monika odpowiadając na e-maile daje ciepło i słowa wsparcia, zdając sobie sprawę, że może być ona jedyną zaufaną osobą, do której zwróciła się ofiara. Często otrzymuje zdjęcia kobiet i musi znaleźć siłę, by pokierować je w bezpieczne miejsce i wspierać do końca, aby się nie poddawały i odzyskały wolność od przemocy.
Monika potrafi nawet opuścić stół wigilijny, aby pomóc następnej Polce, która potrzebuje jej pomocy. Na podstawie wiedzy i doświadczenia Monika napisała książkę – „Take me out of this hell” Zabierz mnie z tego piekła” gdzie tytuł, to dosłownie temat jednego z e-maila jaki Monika dostała!
„Książka opisuje historie kobiet i jest drogowskazem dla ofiar przemocy. Księżna Sophie ,żona brata Króla Karola ,była pod wrażeniem okładki książki, gdzie Monika wykazała niesamowitą odwagę publikując swoje zdjęcie.
Monikę wspiera wiele światowych gwiazd :La Toya Jackson ( siostra Michael Jacksona) aktora Kristen Dunst czy ojciec Angeliny Jolie. Dzięki takiemu wsparciu Monika jeszcze bardziej zwiększyła możliwości promowania polskości.
Monika Walsh jest pierwszą Polką, która reprezentowała Irlandie w konkursie międzynarodowym w Chinach i pierwsza Polka, która brała udział w uroczystościach irlandzkich i zapraszana na czerwone dywany razem z celebrytami z Irlandii. Zaproszenia na London Fashion Week czy Cannes Film Festival jeszcze bardziej zwiększyły jej zasięgi, co pozwala jej robić zbiórki na rzecz ofiar przemocy i bezpieczne domy dla Polek.

Magdalena Nilsson – Szwecja 
to działająca od 2008 roku na rynku sztuki i kultury organizatorka wydarzeń kulturalnych, producentka projektów artystycznych (m.in. konkursów i wystaw zbiorowych), dziennikarka, kuratorka i założycielka Royal Blue Visual Arts Gallery w Sztokholmie.
Aktywnie promuje polską sztukę oraz wspiera polonijnych twórców, budując międzynarodowe mosty między artystami, kolekcjonerami i instytucjami kultury. Jej działalność przyczynia się do wzmacniania polskiej obecności na światowej scenie artystycznej.
Jeszcze mieszkając w Polsce angażowała się w rozwój środowiska artystycznego, wspierając polskich i polonijnych twórców oraz promując rodzimą kulturę. Jako redaktor naczelna portalu Art Imperium i twórczyni inicjatywy Power of Art (2012 – 2022) wpływała na popularyzację wydarzeń kulturalnych oraz promocję polskich artystów w kraju i za granicą.
Dzięki jej zaangażowaniu liczne wystawy, konkursy i projekty interdyscyplinarne zyskały szeroką widoczność, a twórcy nowe możliwości rozwoju. Pisze o rynku sztuki i artystach nie tylko dla mediów w Polsce, ale także w Szwecji, Wielkiej Brytanii i Irlandii.
Jej działalność została doceniona m.in. Dyplomem za Zasługi Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP (2019).
Po przeprowadzce do Szwecji od 2020 roku początkowo organizowała Spotkania Fotograficzne, zaangażowała się we współpracę z magazynem DESIGNER i działała w polonijnych inicjatywach. Po dwóch latach otworzyła Royal Blue Visual Arts Gallery – przestrzeń otwartą również dla artystów polonijnych. Organizując wystawy, konkursy i wydarzenia, stworzyła dynamiczną platformę wymiany doświadczeń, promującą sztukę polskich i międzynarodowych twórców. W galerii, w duchu zrównoważonego rozwoju, prezentowane są dzieła malarzy, fotografów, designerów, rzeźbiarzy i rękodzielników, którzy dzięki temu zyskują uznanie oraz dostęp do międzynarodowego rynku sztuki.
W 2023 roku wydała książkę HIQU Art & Photo – Strategia Sprzedaży i Marketingu dla Artystów i Fotografów. Publikacja ukazała się w języku polskim i angielskim, szybko stając się bestsellerem w kilku kategoriach branżowych. Ten poradnik był zapowiedzią kursów na platformie HIQU Art & Foto, wspierających twórców w rozwoju kariery na międzynarodowym rynku sztuki.
Najnowszym przedsięwzięciem Mag Nilsson jest autorski projekt Pol Art Design Impact Culture (PADIC), tworzony wraz z Haliną Rosa. Koncept ten to przełomowa inicjatywa budowania globalnej polonijnej wspólnoty artystycznej. PADIC wspiera artystów polonijnych, promuje ich twórczość oraz propaguje polskie dziedzictwo i kulturę na świecie.
Jednym z kluczowych aktualnych celów jest uhonorowanie 2025 Roku Wojciecha Jerzego Hasa m.in. poprzez organizację Polonijnego Interdyscyplinarnego Ogólnoświatowego Konkursu: Has – Surreal Wszechczasów. Do współpracy zaproszono wybitne osobowości polonijne, a jurorami honorowymi zostali mistrz realizmu fantastycznego Wojciech Siudmak (Francja) oraz producentka i reżyserka kina niezależnego, aktorka, a także pisarka Małga Kubiak (Szwecja–USA). Podcasty i artykuły o Wojciechu Hasie tworzą m.in. Tomasz Wybranowski (Irlandia) oraz Jerzy Trela (Francja–Szwecja). Do współpracy angażowane są także polonijne organizacje i media z całego świata.
Jej motto to: Razem możemy więcej!
Magdalena Nilsson, znana także jako Mag Blue, ma na swoim koncie ponad 250 projektów artystycznych na całym świecie – jako organizatorka, współorganizatorka, artystka, designerka, performerka i fotografka. Regularnie angażuje się również w działalność charytatywną.
Dzięki jej wiedzy, doświadczeniu i zaangażowaniu polonijni artyści otrzymują realne wsparcie, a polska sztuka zyskuje większą widoczność na arenie międzynarodowej. Mag Nilsson nie tylko tworzy przestrzeń dla twórców, ale także buduje globalną sieć kontaktów i partnerstw, przyczyniając się do promocji polskiej kultury.
W 2025 roku jej działalność doceniono w Wielkiej Brytanii – została finalistką Women Changing The World Awards w trzech kategoriach: Migrant Leadership Award, Cultural Diversity and Inclusion Award oraz Woman in Creative Industries Award. Patronką honorową konkursu jest Sarah, księżna Yorku (Sarah Ferguson). Gala Finałowa odbędzie się 3 kwietnia w Londynie.
„Osobowość Polonijna Roku” – to cenne wyróżnienie niewątpliwie będzie kamieniem milowym do silniejszego rozwoju współpracy, integracji organizacji i środowisk polonijnych, a przede wszystkim skutecznym środkiem dotarcia do jeszcze większego grona twórców polonijnych na całym świecie zwiększając możliwości rozwoju ich karier i globalnej promocji.
– Mag Nilsson
W telegraficznym skrócie: https://www.youtube.com/watch?v=cHT7w50-xWI
Pełne BIO: https://magblueart.se/artistic-projects/